گاهی برای خوب شدن بی بهانه باش
شاخه جوان و پیر ندارد جوانه باش

تو جو شدی نه اینکه رفیقت لجن شود
چون برکه ای بایست و نیلوفرانه باش

با آنکه ساختند ترا نت به نت سیاه
با قطره قطره بارش تندت ترانه باش

حتی اگر که ارّه شدی کار خیر کن
بر زلف شاخه های به هم مانده شانه باش

ای باد عقل و دل به خزان داده بازگرد
دیگر نسیم سرخوش این آستانه باش

جنست طلاست در پی قالب نرو عزیز!
گاهی برای خوب شدن بی بهانه باش

سیاوش پورافشار