باران که می شوی
سمفونی تو از لب دنیا شنیدنی است
اقرار من به آن رخ زیبا شنیدنی است
پایین که می روی دل من ذوق می کنند
بر پله ها تکلم آن پا شنیدنی است
این حال را عوض نکنی هی غزل بخوان
تکرار واژه های فریبا شنیدنی است
باران که می شوی دل من خواب می رود
لالایی ات به پنجره شبها شنیدنی است
هرچه عمیق تر بشوی خوش صدا تری
برخورد سنگ بر رخ دریا شنیدنی است
آتشفشان بشو که سکوت تو بدتر است
باشد قبول نعره و غوغا شنیدنی است
سیاوش پورافشار
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت 17:10 توسط سیاوش پورافشار
|
از دیار سرپل زهاب می آیم